کد مطلب : 7058
20 ارديبهشت 1399 - 14:11
تعداد بازدید : 26 بار
اخبار » مقالات

پس از جنگ ملازگرد (=منازگرد) و شکل‌گیری سلجوقیان روم، زبان فارسی و فرهنگ ایرانی به آسیای صغیر راه‌ پیدا کرد. در میان مظاهر فرهنگ ایرانی که به روم وارد شد، شاهنامه و شاهنامه‌خوانی اهمیّت زیادی دارد. این سنّت در دورة عثمانیان نیز ادامه پیدا کرد و اهمیّت بیشتری یافت؛ چنانکه پادشاهان بزرگ عثمانی افرادی را به عنوان شاهنامه‌چی (=شاهنامه‌خوان) در دربار خود داشتند. لقمان بن سید حسین ارموی یکی از همین‌ شاهنامه‌چی‌ها است که از ایران به امپراتوری عثمانی رفت و شاهنامه‌چی سلطان سلیم دوم و سلطان مراد سوم شد و آثاری نیز در باب عثمانیان به زبان ترکی و فارسی تألیف کرد. یکی از این آثار که در شناخت عثمانیان اهمیت زیادی دارد، اثری است با نام سلطان‌سلیم‌خان‌نامه که لقمان آن را به سبک شاهنامه در زمان سلطان سلیم دوم سروده است. از این اثر نسخه‌هایی در کتابخانه‌ها برجای مانده است. نگارندگان در این پژوهش بر‌آنند تا به معرّفی نسخة بریتانیا و ویژگی‌های آن بپردازند و از طریق این نسخه به فواید تاریخی سلیم‌خان‌نامه اشاره کنند.

مشخصات مقاله: «معرفی دستنویس سلیم ­خان ‌نامه و بررسی فواید تاریخی آن»، نویسندگان: امین مجلی زاد- مهدی سلمانی، مجله تاریخ ادبیات، دانشگاه شهید بهشتی، دوره یازدهم، شماره 2، پاییز و زمستان 1397.

http://hlit.sbu.ac.ir/issue/view/1217/showToc

 

 

کد امنیتی
تازه کردن

آمار بازدیدکنندگان

مهمانان :

53 

امروز :
دیروز :
این هفته :
این ماه :
بازدید کل :
672
2314
672
16869
16397798