کد مطلب : 7076
31 ارديبهشت 1399 - 20:32
تعداد بازدید : 51 بار
اخبار » مقالات

نسخه قرآنی شماره ‌1200 محفوظ در موزه آستان قم منسوب به قرن دوم هجری است. این نسخه علاوه بر مسائل نسخه‌شناسی مانند تاریخ کتابت، سه‌ سطری بودن و نگارش بر کاغذ، به جهت طراحی خاص و منحصر ‌به فرد حروف و صفحه‌آرایی آن دارای اهمیت است.
هدف: تلاش می‌گردد در این مقاله علاوه‌ بر معرفی این نسخه، شیوه خاص نگارش حروف در این نسخه از منظر بازنمایی کلمات در خوشنویسی ‌اسلامی و رابطه آن با ایجاد معنا برای مخاطب مورد بررسی قرار می‌گیرد.
روش: این مقاله به روش توصیفی- ‌تحلیلی صورت‌ گرفته است و برای انجام آن از منابع کتابخانه‌ای و آرشیوی استفاده شده ‌است.
یافته‌ها: نوشتار همان تصویر‌متن و تجسم مادی امر مجرد و غیرمادی است. در این نسخه بعضی از کلمات و حروف به‌گونه متمایزی نسبت به سایر کلمات و حروف طراحی ‌شده‌اند این کلمات از نظر معنایی در متن دارای اهمیت هستند. در واقع ارتباط بین ویژگی‌های صوری و معنایی نشانه نوشتاری برقرار است که در نشانه‌شناسی با عنوان تصویرگونگی درونی شناخته شده است. در این نسخه تصویرگونگی درونی در بازنمایی کلماتی به کار رفته که معنای ویژه‌­ای در آیه مورد نظر دارند و نقش تأکیدی ایفا می‌کنند.
نتیجه: نتایج تحقیق نشان ‌می‌دهد‌ که نوشتار همچون نشانه در خوشنویسی‌ اسلامی در دو سطح صورت و معنا عمل‌ می‌کند و به تصویرگونگی درونی در متن از منظر بصری و معنایی می‌انجامد. این تصویرگونگی بر درک معنای متن تأثیر‌گذار است.

اصل مقاله

 

 

کد امنیتی
تازه کردن

آمار بازدیدکنندگان

مهمانان :

31 

امروز :
دیروز :
این هفته :
این ماه :
بازدید کل :
590
2314
590
16787
16397716