کد مطلب : 7338
17 آبان 1399 - 09:02
تعداد بازدید : 135 بار
اخبار » مقالات

نسخ خطي شامل اطلاعات تاريخي و ادبي و عرفاني ارزشمند، براي پژوهشگران ادبي است. و بطور خاص، يکي از اين نسخ (با عنايت به چهار نسخه صحيح مورد استناد) اثر ارزشمند «مفاتيح القلوب و مصابيح الغيوب» خواجوي کرماني(م: 750) است. مفاتيح القلوب و مصابيح الغيوب اثري است منظوم در قالب مثنوي که شامل بيست و هشت باب و پنج فصل است؛ در سال 747 به اتمام رسيده است و خواجو آن را به نام امير مبارز الدين نگاشته است و ختم و تقديم آن را به شاه منصور اختصاص داده است. ساختار منظومه و شيوه بيان مطالب در آن جالب توجه و در بعضي موارد بديع است. شاعر در کنار اشعار جديد که سروده است؛ ابيات نغز و ناب خود را در موضوعات گوناگون از ديگر آثار خود گلچين کرده و در اين اثر گنجانده است. زبان شعر در مفاتيح القلوب و مصابيح الغيوب زبان پارسي با محتواي غزلي عاشقانه و عارفانه و استادانه و روان است. گرايش شاعر به ترکيب سازي و نقش آن در تکوين فرم سخن چشمگير است. از بُعد تخيل، کثرت تصوير و استعاره و تشخيص بر ديگر گونه ها غلبه دارد. ساختار عرفاني اين سندِ برجسته، قابل تأمل است و همچنين ارزش ادبي و عرفاني آن در خور پژوهش است. بررسي دقيق اين اثر تصحيح کاملتري از ابيات شناخته شده و ابيات نويافته اين شاعر به دست ميدهد.

https://www.sid.ir/fa/journal/ViewPaper.aspx?ID=488408

 

 

 

کد امنیتی
تازه کردن

آمار بازدیدکنندگان

مهمانان :

26 

امروز :
دیروز :
این هفته :
این ماه :
بازدید کل :
1164
1405
1164
23102
16701301