کد مطلب : 7358
10 آذر 1399 - 08:23
تعداد بازدید : 102 بار
اخبار » مقالات

نسخه خطّی دیوان اشعار «رکن الدّین دعویدار قمی»، شاعر گرانقدر سده ششم و اوایل سده هفتم علی رغم اشعار وزین، شخصّیت شامخ و حضور پررنگش در یکی از مهمترین ادوار شعر فارسی، آنگونه که شایستۀ مقام والای اوست، مورد عنایت محققان ادب فارسی قرار نگرفته است. دیوان اشعار این شاعر اندیشمند ایرانی، مجموعه ای از اشعار عربی و فارسی، شامل نه صد و سه  بیت عربی و دوهزار و سیصد و هفتاد و چهار بیت فارسی است. این نسخه تنها نسخۀ باقیمانده از دیوان شاعر است که «صدرالدین محمد بن جعفر بن علی بن محمد علی معمار اصفهانی»  آنرا از سال 1039 تا 1041 هـ ق نگاشته است. این پژوهش بر آن است با ارائۀ توضیحاتی چند در باب احوال شاعر و بررسی و معرفی نسخۀ خطی دیوان وی، ببررسی ساختار، سبک و ویژگیهای زبانی آن بپردازد و آن را از لحاظ زیبایی شناسی مورد بررسی قرار دهد.

https://www.bahareadab.com/pdf/913.pdf

 

 

کد امنیتی
تازه کردن